samar.punt.nl
Abonneren
Abonneer je nu voor nieuwe artikelen op deze website!
Laatste reacties
    Laatste artikelen
    Lieve allemaal!
     
    Wat en ontvangst op Schiphol was dat. We zijn de groep volledig kwijtgeraakt, m.u.v. Anita van Marcel en Jian welke ons had gevonden maar de rest even kwijt was.
     
    Eenmaal thuisgekomen rond 21:00 zijn we met z'n 3en naar binnen gegaan. Het huis was prachtig versierd en overal lagen kado's.
    Het huis met z'n 3en verkennen was erg leuk. Milan keek zijn ogen uit en heeft alles rustig in zich opgenomen.
    Uiteindelijk is hij in zijn kamer met wat speelgoed aan de slag gegaan.
    Om 22:15 lag hij in zijn enorme bed en sliep vrijwel onmiddelijk.
    Niet raar, hij heeft 1 uurtje geslapen tijdens de reis.

    De volgende ochtend zijn we er om 8 uur uitgegaan en hebben Milan gewekt.
    We hebben in 2 dagen tijd het slapen op schema gezet. Om ca 8 uur 's-avonds gaan we ombeurten met 'm douchen, tussen 8 en half 9 ligt hij in bed.
    Na 5 minuutjes zingen of babbelen met de vele knuffels op en in zijn bed is het stil.
    De volgende ochtend halen we 'm er rond kwart over 7 uit. Hij is dan heerlijk uitgeslapen en vrolijk. Véél beter dan in China.
    Hij is zindelijk gebleven maar krijgt voor de zekerheid wel een luierbroekie aan. Het is 1x misgegaan.
    Milan slaapt, of je het nu wil of niet...., vanaf ca half 2 's-middag tot ca 3 uur.
    Met het eten is het wat puzzelen maar het gaat best goed. Ontbijten met Cracottes en een scala aan beleg dat gretig in Milan verdwijnt.
    Hij is gek op pindakaas, duo penotti, jam en het gehele aanbod aan verse vleeswaren. Geen (smeer)kaas.
    De lunch blijft eenvoudig. Noodles is altijd goed, een krentenbol of broodje met beleg gaat prima.
    Avondeten is wat meer uitproberen. Wij zijn geen fans van de "Hollandse Pot" en experimenteren lekker door. Milan eet goed.
    Pasta Bolognese vindt meneer heerlijk, kip 'Madras' verdwijnt als sneeuw voor de zon maar ook worteltjes, doperwtjes, diverse soorten vlees en rijst zijn ok.
    Gisteravond pannekoeken. Milan heeft er 2 volledig weggemetseld. 1 met stroop en 1 met jam.
    Mama had met verse bananen, wat jus d'orange en yoghurt in de blender een dessert gemaakt. Dat is een succes, en ook vanillevla bleek geen verkeerde keus.

    Qua fruit verdwijnen bananen, appels, druiven en perzik zomaar in Milan. Chinese rijstcrackers en rozijntjes zitten standaard in de tas.
    Roosvicée, appelsap, melk (een klein bekertje per dag) en water.
    We houden 'm zoveel mogelijk vrij van suikersnoeprommel. Een normale voeding bevat al veel suiker.
    Het is alsof Milan er altijd al was. Hij is erg vrolijk en heel lief. Redelijk terughoudend naar anderen maar speelt na wat 'kat-uit-boom-kijkerij' graag met andere kinderen en is heel lief voor kinderen die jonger zijn.
    Naar andere volwassenen is hij wat verlegen en kruipt wat dichter tegen papa of mama aan maar blijft wel kijken naar die 'vreemde'.
    Als hij merkt dat wij normaal omgaan met de 'vreemde' ontdooit Milan na een poosje.
     
    Ook pakt hij het Nederlands lekker op. Soms worden Chinese woorden spontaan vervangen door het Nederlands. Hij leert gretig maar doet dat wel alleen op bepaalde momenten.
    Wij worden steeds handiger in het ontdekken van die momenten.

    Lekker uit wandelen met de bal erbij, af en toe in de kar en lekker ravotten doet Milan graag. We leren 'm zo snel mogelijk met respect om te gaan naar dier en natuur. Dat ontbrak hier en daar een beetje maar hij staat heel mooi voor open. Het is een prachtig mooi mensje.
    Het is prachtig om te zien wat hij allemaal begrijpt. Héél véél.
     
    Milan heeft een hele vrolijke geest en lacht, zingt en danst. Zijn schaterlach is ernstig aanstekelijk maar zelfs als hij helemaal niet ergens om lacht komt hij heel vrolijk over.
    We hebben het al vaak gehoord van diverse mensen 'die je zomaar tegen komt' dat het zo'n vrolijk kind is.
    Hij straalt het uit. En het wordt gezien. Het pure kind.
    We worden natuurlijk wel behoorlijk getoetst qua regeltjes en mogelijkheden. We hoeven maar kort standvastig te blijven.
    Gewoon vertellen wat niet mag en waarom is vaak voldoende. Soms is wat krachtiger tegengas nodig in de vorm van een 'bezwerende vinger' om Milan even af te remmen.
    Hij heeft aan een goed oogcontact en intonatie voldoende om te weten wat we bedoelen.
     
    We hebben al het nodige bezoek gehad en ook dat gaat heel goed. Hij gaat gewoon mee winkelen en boodschappen doen. Ergens even wat eten of drinken, rustig wat kleertjes passen, het blijft gezellig en we lachen echt heel wat af met die kleine clown.
    Verstoppertje achter de kledingrekken en elke zuil is een reden om met papa of mama rondjes te gaan rennen.
    Milan ruimt ook zelf op. Dingen worden niet op straat gegooid maar in de vuilnisbakken. Ook thuis helpt hij graag mee op zijn eigen manier en kunnen.
     
    Vandaag zijn we na een cracker en wat drinken (hij heeft het al over koffie..) vroeg naar Scheveningen gegaan en hebben daar bij onze vaste strandtent ontbeten in de zon.
    Milan had alle aandacht van de eigenaresse en de enige serveerster.
    Ook de huis Bouvier "Boedha" is geaaid.
    Boedha is een volwassen reu van het formaat tank maar heel erg lief en betrouwbaar.
    Net als Milan. Dat ging prima samen.
    Milan is voorzichtig maar niet bang.

    Na het ontbijt (Milan heeft ons o.a. van al het beleg afgeholpen inclusief de salami) zijn we het momenteel enorme strand opgelopen.
    Milan heeft een poosje alleen maar staan kijken. Stil, ogen wijd en wijs, onverstoorbaar en bedachtzaam heeft hij minuten lang de zee aanschouwd.
    Na een lekker stuk lopen en spelen op het strand naar de promenade gelopen, lunchpakketje gemaakt bij de Hema en op de boulevard op een bank zitten lunchen.
    Milan sliep al op de weg terug naar de haven waar de auto stond. Thuis lekker in z'n bedje gestopt.

    We zijn enorm trots op en gelukkig en blij met onze zoon. Het gaat goed met ons.
    A.s. maandag hebben we een afspraak in het ziekenhuis met 1 van de 2 in Adoptiekinderen gespecialiseerde artsen voor een complete 'health check'.
    A.s. dinsdag gaan we kennismaken met het door ons gekozen kinderdagverblijf. Het zal pas volgend jaar aan bod komen.
    8 oktober gaan we naar de IND.
     
    Een beetje jammer, die bureaucratische rompslomp achteraf, maar we maken er maar leuke uitjes van. De vrouwelijke gemeenteambtenaar die ons eerder deze week heeft geholpen is iig ook verliefd op onze kleine patser geworden.
    Dat hielp, want ze hadden geen idee wat ze nou moesten doen en we hadden een tweede afspraak nodig om hun tijd te geven e.e.a. uit te zoeken en
    voor te bereiden. Rare jongens, die ambtenaren.
     
    Tot de volgende keer!
    Lees meer...
    Nee, we vinden het echt helemáál niet erg. We gaan bijna naar huis.
    Milan zit met mama in bad. We hebben net nog met de opa's en oma's via Skype gebabbeld en nu is de laatste avond hier bijna voorbij.
    Teruggekeken is het allemaal best snel gegaan. Erg spannend allemaal. En wat hebben we veel beleefd en gedaan. Het lijkt en voelt alsof Milan er al zoveel langer bij is. Het is erg gezellig met z'n drieën. Hij is erg gezellig. Een absolute rakker die ons aan het testen is op vele manieren.
    Een klein mannetje met een gouden hart. Hij is erg lief voor andere kinderen, héél intelligent en heerlijk gezelschap.
    En soms zouden we 'm best eens achter het behang willen plakken. Dat hoort er tenslotte bij.
     
    Vanavond hebben we gezellig met z'n allen getafeld. Inderdaad; Chinees.
    Daarna de andere gasten uit de lobby verjaagd met een hoop jolijt over de lederen bankstellen heen. De kid's hebben lekker gespeeld en vooral veel herrie gemaakt.
    Om negen uur was het Skypetime, en zometeen als Milan slaapt pakken we de laatste dingetjes alvast in. We zijn nagenoeg klaar voor vertrek. We hebben alles al kunnen opruimen en inpakken terwijl Milan zijn middagslaapje deed.
     
    We hebben al afscheid genomen van 1 koppel en hun dochter Janelle. Zij gaan met een eerdere vlucht naar huis morgen en zijn al vroeg vertrokken.
    De rest zien we met het ontbijt wel weer. Om 11:00 gaan we weg.
    Bye bye Beijing.
    En dag China.
    Toen we wegvlogen van Taiyuan moesten we allemaal wel even slikken. Je neemt toch kinderen mee weg van hun thuis. Al dan niet daar waar ze geboren zijn.
    De eerste jaren van hun jeugd hebben ze hier gehad. Op 1 na bij pleegouders welke veel om ze gegeven hebben en allemaal hebben ze heel erg hun best gedaan ze zoveel mogelijk te leren en ze een zo normaal mogelijk bestaan te geven.
    Onze dank aan Milan's pleegouders is groot. Milan is een prachtig mensje in elke zin van het woord.
     
    En dan morgen naar Nederland. Het wordt vast erg leuk, maar toch. De kinderen gaan naar hun nieuwe thuis en verlaten hun geboorteland.
    Het is een hele bijzondere reis, laat ik het daarbij houden.
    En dan de aankomst. Met 5 nieuwe gezinnen terugkomen zal waarschijnlijk wel inhouden dat de aankomsthal vol staat met familie en vrienden van allen. En dat wordt me een feest!!
    En dan naar huis. Milan's nieuwe thuis. De derde in 2 weken tijd. Maar ook de laatste en enige echte. Hoe zal het allemaal gaan...
     
    Het is nu half elf 's-avonds hier en dit zal het laatste zijn dat ik schrijf in Beijing. Een boeiende stad met een heel vies luchtje erboven. En heel veel vieze luchtjes beneden.
    De Chinezen hier zijn een beetje raar en wij zijn ze een beetje zat. Dat suffe gestaar en stiekum foto's maken van Milan.
    Het ronduit asociale gedrag aangezien ze lopen exact zoals ze rijden zullen we zeker niet missen.
    Stel dat we nog eens een inboorling tegen komen welke de deur niet achter zich dichtgooit terwijl hij weet dat je er met een kinderwagen achteraan loop dan zal ik hem of haar persoonlijk uitgebreid bedanken.
    Ze hebben overal schijt aan, en bnijna nergens een fatsoenlijke rol toiletpapier.
    Aangezien ze hier werkelijk alles lukraak kopieéren komt het wat vreemd op me over dat de westerse fatsoensnormen, al zijn die ook niet alles, daar nog steeds niet bij horen.
     
    Bye bye Beijing.
    Maar we komen vast nog wel eens terug.
    Dit is het geboorteland van onze zoon. Het o zo onmetelijke China.
    Met haar ondoorgrondelijke manieren en lange historie vol bewegingen waar wij westelingen maar moeilijk vat op kunnen krijgen, laat staan begrijpen.
    We hebben veel geleerd over dit wonderlijke land.
    Speciale dank aan Chris, onze Chinese begeleider. Een heel bijzonder en heel mooi mens.
    Het is een eer hem te kennen. Zijn verhaal is een boek waardig.
    Stel dat ze hém nou eens zouden kopieéren....
     
    Iedereen bedankt voor het volgen en de leuke berichtjes, sms'jes en mail.
    We laten vast nog wel wat van ons horen hier, maar voor nu is dit even de laatste. Er staat ons een hele leuke en spannende tijd te wachten.
     
    We komen eraan!
    Lees meer...
    Hoi allemaal!
     
    Nog 2 hele dagen en dan is de dag van naar huis gaan eindelijk daar. We zijn niet de enigen die het woord 'Amsterdam' steeds mooier vinden klinken.
    Beijing is leuk hoor, en Milan vindt het allemaal prachtig. Met name de idioot grote speelgoedzaak.
     
    Afgelopen zaterdag hadden we een verjaarsfeestje hier. Bruce, de zoon van Jakko en Ingeborg is 3 geworden. En dat hebben we met z'n allen gevierd.
    Na het feestje zijn we nog even gaan slapen. Milan stelt nog steeds veel prijs op zijn slaapje. Zo erg dat hij makkelijk omvalt tijdens de lunch. En wij vinden het niet erg.
    Zaterdag echter werd hij wakker met een natte broek. Dat was voor het eerst. En daarbij hoge koorts. Een droopy met 39.9 en hoger koorts.
    Na het even aangekeken te hebben hebben we Chris erbij geroepen en hij bedacht dat het beter is om even een dokter te raadplegen.
    Om 7 uur zaten we in het ziekenhuis hier vlakbij op loopafstand.
    Je kent de oude loketten lol wel; Eerst naar A, dan naar B, terug naar A, etc..
     
    Het viel echter niet tegen. We troffen 2 hele lieve doktoren waarvan 1 een jaar in Dever had gestudeerd. Dat maakte het praten een stuk eenvoudiger. Chris, onze held, week geen moment van onze zijde en heeft alles verder getolkt en afgehandeld aan de loketten.
    Milan had een bacterieéle infectie opgelopen en kreeg een antibiotica kuur, een drankje voor zijn keel en een flesje ibuprofen om de koorts neer te halen.
    Hij had van ons al een zetpil paracetamol gekregen.
    1 van de lieve doktoren werd al gauw door Milan aangezien voor gemene oude heks nadat ze bloed bij 'm had afgenomen.
    Om 10 uur 's-avonds waren we thuis en hebben we via de excelente roomservice heel lekker gegeten op de kamer. Milan's koorts was volledig weg, de paracetamol deed eindelijk z'n werk, en hij heeft lekker mee zitten eten.
    Zijn koorts kwam echter in alle hevigheid terug en de nacht was er een van waken en temperaturen. Alles bij elkaar hebben we drie uurtjes geslapen. Milan was erg onrustig maar wel onder zeil. Zondag zijn we goeddeels binnengebleven.
     
    Milan maakt het intussen prima. Het drankje voor zijn keel is zo ongeloofelijk smerig dat hij pertinent weigert er ook maar aan te ruiken.
    De antibiotica smaakt naar aardbeien en gaat er goed in.
    Gisterochtend heeft hij een laatste shot ibuprofen gekregen. Vanochtend géén koorts. Wij blij!!
    We hebben net ontbeten en Milan is weer een beetje de oude. Wat weinig gegeten deze ochtend. Geeft niet, hij zal niet verhongeren hoor. Dat maakt ie later wel weer goed al zit snoepen er nu dus echt niet in.
    Milan is verder gewoon helemaal een toppertje. De band tussen hem en ons neemt hele goede vormen aan. Als het eens misgaat en hij stort weer eens ter aarde en zet het op een huilen komt hij naar ons toe voor troost. Natuurlijk zijn we er al, maar hij gaat heel sterk naar ons toe. Andere zijn interessant, maar als hij aandacht wil of zich even terugtrekt uit de drukte komt hij graag dicht bij ons of wil even opgetild worden.
    Ook komt hij graag even knuffelen en blijft dichtbij ons als anderen interesse tonen in 'm. Hij is erg lief voor de andere kinderen maar wel veel rustiger in zijn spel. Het wordt al gauw te wild en daar houdt hij niet van. Iets datje niet zou denken als het om stoeien met papa of mama gaat... dan doet meneer zijn bijnaam 'Niu Niu' (stiertje) eer aan.
    Milan kan ook heel lekker zelf spelen. Hij zit dan hele verhalen op te hangen met zijn auto's en houdt dat makkelijk zo'n 10 minuten vol tot er weer iets anders moet komen zoals de bal.
     
    We worden erg goed getest door 'm. Het is een rakker eerste klas en probeert ons graag op allerlei manieren uit. We moeten inderdaad behoorlijk streng zijn af en toe. Niet erg, want meneer is ruimschoots intelligent genoeg omin te zien dat elke aktie een reaktie krijgt. Al is de reaktie meer dan eens niet iets waar hij het mee eens is. Kwestie van volhouden door ons, en en we hebben best al wat bereikt met 'm.
    En hij begrijpt al behoorlijk wat nederlandse woorden. Het napraten is ook al begonnen. Erg grappig soms.
     
    Vandaag gaan we nog wat winkelen. Hopelijk blijft het droog. We weten niet of de grijze drek smog of bewolking is. Het kan allebei heel goed.
     
    Liefs uit Beijing!
    Lees meer...
    We zijn inmiddels 3 dagen in Beijing. Wat een geweldige stad is dit. De straten gevuld met een smeltkroes aan culturen en vele soorten gassen. Niet de lekkerste, hoewel het soms best aangenaam ruikt.
    Het Novotel is een heerlijk verblijf. We hebben een kamer welke 2x groter is dan dat van het hotel in Taiyuan. Milan is nu stapelgek van zijn bal.
    Het is een voetballer.
    Arme ik
     
    Toen we afgelopen vrijdag uit Taiyuan vertrokken hadden we geen idee wat te verwachten. Milan was al een paar keer meegeweest met de bus. Zo'n 8 persoons Chinees hobbelding waar de veiligheidsgordels optioneel zijn en dus niet aanwezig. De vele bijkomstige rammelpiepkraak herrie blijft qua herkomst onverklaarbaar. Soms kijken we achterom om te zien of we niet iets kwijt zijn geraakt.
    Eenmaal op de luchthaven was het dikke pret. Het grondpersoneel keek naar ons cluppie alsof we een aankomende tsunami waren. Of we de buggies dan maar in wilden leveren. Het vliegtuig zou te klein zijn om dat in de cabine te vervoeren.
    Het gepruttel in het Chinees van onze kanjer en begeleider Chris mocht niet baten.
    De buggies moesten het ruim in.
     
    De kinderen bleven er lekker rustig onder. Zij waren niet veroordeeld tot het sjouwen van 5 stuks handbagage á ettelijke kilo's per stuk. Oh wat waren wij blij dat ze ook hier van die handbagage karretjes bleken te hebben.
    Om het gedoe bij het inchecken goed te maken had de Chinese luchtvaartmaatschappij bedacht dat we best even mochten uitrusten en laste 2 uur vertraging in. De schatten.
    Nu moet ik hier aan toevoegen dat we wel een hééérlijke maaltijd kregen aangeboden tijdens het wachten. En het zijn verdomd slimme handelaars ook want ze hebben gewacht met het aankondigen van deze maaltijd tot na we gezamelijk de lokale foodstore hadden leeggehaald om toch voor 12 volwassenen en 6 kinderen een voedzame maaltijd op tafel te zetten. Immers is iedereen wel bekend met het feit dat je na het verorberen van een rol koekjes geen trek meer hebt.
    Toen het vliegtuig eindelijk aan kwam rollen bleek het ietsje groter te zijn dan de bedachte Cessna. Plek zat voor een paar buggies. Affijn.
     
    De vlucht is heerlijk geweest. Een hapje gekregen waarvoor de meesten overigens vriendelijk bedankten met de vlak voor de start genoten maaltijd nog halverwege de slokdarm.
    Milan vond het in 1 woord helemaal leuk. Hij zat bij de start wat verwondert om zich heen te kijken. Tijdens de vlucht van 1 uur heeft hij o.a. zitten zingen. Bij de landing heeft hij heerlijk bij mama op schoot naar een mooi verlicht Beijing zitten kijken. Wat peuteren in de oortjes met een diepe rimpel in zijn voorhoofd. En lachen.
     
    De rit naar het hotel ging prima. Milan was moe en sukkelde al gauw in slaap. En die jongen slaapt zo heerlijk diep dat zelfs de doffe bonk van zijn achterhoofd tegen de glasplaat in een onvoorziene bocht niets aan zijn tocht door dromenland kon veranderen.
     
    Beijing Beijing.
    We zitten op de 11 verdieping en kijken uit over een drukke straat dwars door Beijing met aan het einde de verboden stad op zo'n 1.2 kilometer van hier.
    Deze straat biedt ook een keur aan grote merken. Het klan niet dol genoeg hier. 100 meter verderop zitten de Ferrari, Maserati, Aston Martin en Lamborghini dealers.
    Voor de kenners; Bij de Maserati dealer staat nog een Pagani Zonda te koop. Een zwarte.
    Laat maar weten, ze sturen 'm wel op.
    Het geeft een beetje aan in wat voor buurt we zitten
    Nog liefhebbers voor een nieuwe Rolex?
     
    We zien de anderen meestal met het ontbijt wel maar daarna gaat ieder zijns weegs. Prima! Lekker met z'n 3en Beijing verkennen. We hebben veel gewandeld en zijn even op het Tian an Men plein geweest. ENORM!
    Ook zijn we een beetje aan het shoppen geweest in de verschillende ENORME centra.
    En er zit hier een spéélgoedwinkel.....dat moet je zelf gezien hebben.
    Daar kan papa wel een middagje blijven spelen.
    Even achter de moderne drukte ligt een stukje ouder winkelgebied. Levende torren en schorpioenen staan op stokjes geprikt spartelend te wachten tot ze besteld worden. Levend de frituur is, wat kruidjes erover, mjam mjam mjam. Nee, wij niet, dank u beleefd.
     
    's-Avond door de straten lopen is alsof je over een flinke kermis wandelt. Geen straatlantaarns. Niet nodig met die enorme lcd schermen op de gevels. Een keur aan licht en geluid. Milan vindt het prachtig. Wij ook. Er hangt hier een gemoedelijke sfeer.
    Gisteren moesten we op de foto met aan elke arm een Chinese student(e).
    Leuk hoor. Geen flauw idee wat er allemaal gezegd werd. Er zijn best wel wat toeristen hier, maar wij zijn wel héél bijzonder met onze jongen erbij.
     
    Vandaag is papa naar de Nederlandse ambassade geweest om Milan's visum aan te vragen. Alle mannen bij elkaar in een luxe taxibus door het stapelgekke verkeer van Beijing. Weinig verschil met de belachelijke verkeerschaos van Taijuan. En voor het eerst meegemaakt hoe Chinese automobilisten een grote rotonde nemen. We kennen allemnaal de botsauto tent wel van de kermis? Nou, dat, met 150 nipte missers per minuut. De rijders welke rechtuit willen rijden namelijk aan de rechter kant. Zij die de rotonde willen verlaten rijden bij vookeur op de meest linker rijstrook die er helemaal niet is. Het staat voor mij vast dat de Chinezen hun vermaarde intellect niet meenemen de auto in.
     
    Na de ambassade, wat trouwens erg Hollands was met een grote poster van de Alkmaarse kaasmarkt op de muur, naar het ministerie van BuZa.
    Ook geen fluit aan. Ik vermoed dat de medewerkster welke ons hielp na haar dienst in een oplaad cradle wordt gezet. Na een uurtje is ze weer klaar voor een middagje bladeren, tikken en stempelen. Volgende week dinsdag krijgen we Milan's paspoort terug met visum! Dan kunnen we naar huis.
     
    We eten hier overigens ook héél erg goed. Zo'n 50 meter verderop zit een uitstekend restaurant waar we inmiddels vrolijk worden begroet. Logisch, voor hun standaard kieperen we elke avond een fikse bak met geld de lade in, maar we krijgen er veel lekkers voor terug. Tot mijn genoegen constateerde ik dat ze vandaag de inmiddels overleden vissen uit de aquaria hebben gehaald. Het zag er wat raar uit, die rustig dobberende vissen. Je herkent een dode Chinese vis nl. gemakkelijk aan het feit dat ie niet meer met z'n ogen knippert? 
    Wist iemand dat?
    Mogelijk zijn ze verkocht en opgegeten. En mogelijk hebben we zelfs in dat genot gedeeld.
     
    Milan eet heerlijk mee en is heel gezellig bezig aan tafel. Zit lekker te rommelen en eet goed. Vindt niet alles lekker en geeft dat keurig aan. Het is inderdaad een carnivoor. Men serveert hier een soort pannenkoekje met een laagje vlees erin. Milan trekt het deeg open en eet het vlees eruit. Soms gaat de pannenkoek erachteraan.
    Ook vis gaat erin en hij is dol op noodles en zoetzure kip. Ook pittige gerechten gaan erin al zijn we daar ietjes minder blij mee. Dat laatste slaat meer op de ervaringen met het aroma van boodschap nr 2 de volgende dag. Milan heeft er geheel geen last van.
    We lunchen eenvoudig en op de kamer.
    Een emmertje noodles is in een ommezien verdwenen. Hij eet het zelf met de bijgeleverde opvouwbare vork. Lang leve het slabbetje, dat wel.
    Boodschappen doen is hier overigens héél leuk.
     
    2 halve liters Cola light
    2 emmers noodles met kip (of kat)
    2 (reserve) toiletrollen
    1 grote tank met 4 liter drinkwater
    €1,85
     
    Morgen gaan we met z'n allen een dagje weg. Naar de muur!
    Binnenkort meer.
    Lees meer...
    Ni hao allemaal!
     
    Wat kunnen we  zeggen...
    Het gaat héél erg goed! Maandag was een ongebeschrijfbaar mooie dag. De eerste ontmoeting, de eerste blikken over en weer. De eerste aanraking. Er is veel gehuild en ook gelachen. De kinderen zaten in een zaaltje en werden daar bezig gehouden door hele lieve mensen van het SWI. Wij zijn als groep naar binnen gegaan en hebben eerst even staan kijken. Of we Milan zouden herkennen? Nou, meneer is geen spat veranderd gelet op de laatste inmiddels beroemde foto.
    Wel lekker korte haartjes, net als papa
    Het was een prachtige ontmoeting en dat moment zal voor eeuwig in ons geheugen gegrift staan als het meest mooie en bijzondere dat we ooit gedaan hebben.
    We zijn nu met drie.
     
    Milan heeft als enige niet echt gehuild. We zijn bekeken en betast. Wat op de foto's al duidelijk leek klopt wel. Het is een heel wijs kereltje. We zijn nu anderhakve dag verder en Milan begint al woordjes te kopieéren.
    Dachten we dat tandenpoetsen een battle zou worden, Milan vindt de peutertandpasta eigelijk wel lekker en laat het graag toe. Van het uitspugen maken we een spelletje boven de wasbak. Geen idee hoe de buren het vinden klinken .
     
    Milan is niet bang voor water. Tot zover gaat hij lekker tekeer met de waterstraal. De douchekop zit helaas vast aan de muur dus hij staat in bad en kan zichzelf wassen. Alleen vinden wij dat veel leuker om te doen.
    En verder....tsja. Het is een wonderlijk mannetje. Hij kan al héél veel zelf. Hij weet ook precies wat hij lekker vindt en is prima in zijn hum op de grote stoel aan tafel. Idd, hij eet nagenoeg alles. De chopsticks zijn nog wat te ingewikkeld maar met een vork of lepel gaat alles er met het grootste gemak in.
    Een banaan is in 3 happen weg, althans onzichtbaar verborgen in meneer's mond maar soms verklaart een klein puntje de mysterieuze verdwijning van de banaan.
     
    Ik ben met onze gids naar een warenhuis geweest, per taxi, en heb een hele mooie buggy gekocht. Naar schatting zou je voor dit type in Nederland een kleine €80,- kwijt zijn. Hier was ik de man met het grote geld en gaf zonder blikken of blozen, laat staan onderhandelen, zomaar 270 Yuan uit. Zeg €24,-
     
    Er is veel armoede in Tayuan. Geen mooie stad. Veel viezigheid en vuile lucht. Als je even afwijkt van de grote straten is alles rommelig en veel huizen zijn in afbraak staat.
    De mensen echter zijn vriendelijk. Er komen hier bijzonder weing toeristen en we zijn feitelijk een wandelende atractie voor velen. Veel duimen omhoog om Milan. Ook aanspraak waarvan de toon duidelijk maakt dat ze het waarderen echter blijft het onverstaanbaar.
     
    We hebben een leuke groep. Een bont gezelschap aan verschillende personen welke allemaal alles op een andere wijze beleven. Meestal eten we 's-avonds als groep. De lunch hebben we ook als groep gedaan in het restaurant maar dat is serieus teveel eten.
    Milan blijkt dol op noodles met een smaakje. We hebben heel veel eten en wat kleding van zijn pleegouders gekregen. Daarbij zitten ook wat Noodle maaltijden. Zo'n bakje met inhoud. De kruidjes gaan grotendeels de prullenbak in, de noodles verdwijnen in Milan.
    Zo ook daarstraks, en meneer ligt nu heerlijk een uurtje te slapen in mama's bed.
    Het is een snurkert en een buikslaper. In beiden is hij gelukkig heel goed en we krijgen zo voldoende rust.
     
    Vanmiddag hebben we iets héél speciaals. Wij, alle papa's en mama's van de groep, gaan de pleegouders ontmoeten. Het zal niet heel lang zijn maar we zijn hier wel heel blij mee. Die lieve mensen hebben heel veel goeds gedaan. Het is fijn ze daarvoor te kunnen bedanken.
    Milan blijft samen met de andere kinderen bij ome Martin, onze reisbegeleider van Meiling. Een hele fijne kerel, zelf adoptievader, en een wijs man v.w.b. raad en daad tijdens deze bijzondere dagen.
     
    Morgen gaan we met z'n allen een grote tempel bezoeken. En gisteravond hoorden we dat we niet zaterdag maar vrijdag naar Beijing vliegen. Daar is niemand hier rouwig om. Tayuan is niet echt 'the place to be'. Volgens ingewijden is Beijing dat wel en we kijken ernaar uit.
     
    Tot de volgende keer!
     
    Lees meer...
    We zijn er klaar voor hoor. Of i.i.g. voor zover dat mogelijk is.
    Het huis is aan kant en "Milan klaar" .
    Niet teveel toestanden. Wel van die vreselijke lelijk designflater kapjes op de hoeken van de tafel zodat ie niet beschadigd. Ik bedoel Milan, uiteraard.
    Hij mocht eens het idee krijgen de tafel een kopstootje te geven. Overigens kiezen kinderen wanneer de hoeken beschermd zijn dan de rand van de tafel wat de aanwezigheid van die vreselijk lelijke dingen volstrekt belachelijk maakt. Maar goed, ze zitten erop.
     
    Niet alleen verlaat hij maandag z'n thuis, hij krijgt een nieuw (wij noemen dat een hotel) dat hij na een week wéér moet verlaten om vervolgens in een griezelig herriemakend ding genaamd vliegtuig te worden gestopt om vervolgens weer naar een ander 'thuis' te gaan waar hij anderhalve week later wéér afscheid van moet nemen om vervolgens 10 uur in zo'n eh..hoeheethetookalweer 'vliegtuig' terecht te komen die 'm ergens naar toe gaat brengen wat hij waarschijnlijk zal zien als een land vol witte reuzen die allemaal onbegrijpelijke dingen tegen 'm gaan zeggen.
    Het mannetje krijgt meer dan waar ik voor zou tekenen voor z'n melkkiesjes.
     
    Die kleine knul heeft er met z'n 2,5 jaar straks meer reistijd en vlieguren opzitten dan menig ander. Het zal zwaar voor 'm zijn. En niet alleen voor hem.
    Ik kan zeggen dat we met veel moed en vetrouwen, ook in elkaar, dit gaan doen!
     
    Liefde is eindeloos en het machtigste dat de mens mag gebruiken. Hij zal het voelen, want al weten we alleen dat wat men op papier heeft gezegd over 'm en hebben we slechts een paar foto's, onze liefde heeft hem allang bereikt.
    Dat groeit in je. Een wonderlijk warme en mooie ervaring.
    Men mag zeggen dat dit gevoel is opgebouwd uit verwachtingen en aannames, grotendeels zelf gemaakt.
    Dat is waar.
    Maar er is meer. Dat stukje in ieder mens dat zich niet laat uitleggen.
    Dat licht dat niemand kan doven. Niemand kan het ontkennen. Hoe zielig zijn zij die het negeren of geleerd hebben dat te doen.
    Dat stukje ware liefde in de mens dat van binnen zit en voor ieder mens en mensje uniek is.
    Het kan niet fout zijn. Het is het meest pure dat je bezit. Het is je bron. Eindeloos.
    Een grotere kracht is er niet.
     

     
    We hebben Milan in ons hart gesloten. Daar is hij gegroeid. En straks zal hij ook onze liefde gaan voelen. We zijn heel nieuwsgierig naar onze kleine man. En heel erg trots. Maar ook best een beetje (...) onzeker. We worden papa en mama van een ondernemende peuter.
    Een reuzestap voor alle drie.
     
    Vanavond gaan we naar het enorme en vreemde China.
    En we ontmoeten onze reisgenoten weer. Het zal best een feestje worden. Toch hebben we enige hoop om onderweg wat te kunnen slapen. Even geteld zijn we vanaf het inchecken zo'n 20 uur onderweg voor we in het hotel in Taiyuan weer een zacht bed zien.
     
    We melden ons weer als we ons melden.
    Iedereen heel erg bedankt voor de kaartjes, sms'jes, kadootjes, etc etc etc. LIEF!!!!!
     
    Tot gauw!
    Lees meer...
     
    Hallo allemaal!
     
     
    Istie niet gaaf!? Deze schitterende fiets blijft nog even een verrassing voor Milan al zal het niet lang duren eer de mede wijkbewoners wat meer moeten opletten buiten
     
     
    Met grote dank aan opa en oma uit Amersfoort!
     
    Verder gaat het allemaal goed hoor.
    Afgelopen maandag hebben we de 'Reis Meeting' gehad met Meiling en alle andere ouders welke dezelfde reis gaan maken.
    Véél informatie gekregen. Het was een gezellig samenzijn. We hebben de details van onze reis en hopelijk gaat alles idd als gepland.
    We hebben al een virtueel kijkje genomen in de hotels in TaiYuen en Beijing. Niet gek
    Alles is .
    Niet vervelend, maar als wij er zijn met Milan komt er vanzelf een  bij
     
    Thuis zijn we nu druk met alle documenten reis-klaar te maken. De visa krijgen we morgen en zelfs de koffers liggen al (leeg) klaar.
    We hadden geen camcorder meer, nu wel, en de notebook is klaar voor gebruik.
    Eergister voor het eerst met Skype aan de slag geweest. Werkt ook prima.
     
    V.w.b. Milan's kamer kan je een kijkje nemen in het foto album hiernaast >>>
     
    En thuis hebben we nog wat details om mee af te rekenen. Kleine dingetjes die we in de avonden oppakken. De koopgekte is i.i.g. wel voorbij. We hebben een hoop leuke kleertjes gekocht en veel hele mooie kleertjes gekregen.
    Zelfs een hele mooie jas welke het in het najaar nog goed zal doen voor 'm, en een paar gave sportschoentjes.
    Aangezien we niet helemaal zeker weten wat op dit moment Milan's exacte maten zijn hebben we van alles tussen maat 92 en 104.
    Zou moeten kloppen. De rest (schoentjes bijv.) kopen we daar wel.
     
    We mogen slechts 20kg bagage + 8kg handbagage p.p. meenemen naar China, maar feiltelijk is dat slechts boeiend voor de heenreis.
    Milan is 2,5 en krijgt z'n eigen stoel en dus ook het recht op bagage.
    We kopen daar waarschijnlijk wel een mooi koffertje voor 'm. Met inhoud.
     
    Het echte aftellen is inmiddels wel begonnen.
    Na vandaag nog 4 dagen werken  
    Nog 9 nachtjes slapen  (hoop ik...)
    Nog 8 dagen....en dan gaan we onze jongen halen 
     
    Tot de volgende keer!
    Lees meer...
    Ni hao allemaal.
     
     We hebben geloof ik even geen tijd gehad voor dingen die niet met Milan te maken hebben
    Het grootste nieuws kwam afgelopen maandag; We gaan eind deze maand naar China!!!
    En toen kwam de datum, en de reis meeting met alle andere stellen.
     
    A.s. 27 augustus reizen we naar China om onze jongen op te gaan halen. Een nachtvlucht.
    We vliegen naar Beijing om daar over te stappen op een binnenlandse vlucht naar Tai Yuen, een uur vliegen van Beijing.
    Daar zullen we op 28 augustus aankomen. En zoals het er nu uit ziet, gaan we 29 augustus onze Milan ophalen.
     
    We hadden ook niet gedacht dat we met zoveel stellen zouden gaan. Maar liefst 7 nieuwbakken ouderparen gaan ook. Met 5 ervan hebben we kennis gemaakt.
    Gisteravond lang en gezellig (en zeer smakelijk  ) Chinees getafeld in Rotterdam.
    Veel gekletst, kennis gemaakt, verhalen gedeeld en gelachen. Met dank aan de organisatie welke dit weblog hadden gevonden en ons compleet verrasten
    We kijken nu ook wat anders naar de reis. Het gezelschap is ook best belangrijk. Geen punt van zorg meer daar. We kijken ernaar uit!
     
    Ondertussen hebben we onze handen vol met heel veel en nog meer dan dat.
    Milan's kamer komt dit weekend wel zo goed als af. Ik heb voor het eerst in mijn leven behangen. Wat problemen met de muren en de verf die er niet op wilde plakken. Dan houd je je toch aan alle klusregels, is vrijwel 75% van het huis ook geschilderd maar toch, die muren wilden het niet hebben. Misschien was de kleur toch niet goed..... We zijn wel spontaan van kleur veranderd en tot mijn verbazing (....) lag het behang de volgende ochtend niet weer opgerold op de grond.
    Een kamer in lekker fris groen en roomwit. Beuken vloer, wit en eiken meubels en lekker veel knuffels en speelgoed. Volgens z'n pleegmoeder is het een knuffelkind. Beiden soorten knuffels. Wij zijn ook knuffelkinderen. Komt wel goed dus.
    Ook de woonkamer heeft een update gekregen. Milan heeft daar een eigen vanallesennogwat tafeltje met twee grappige stoeltjes, z'n eigen hoge stoel staat al aan de eettafel en hij heeft een hoek met een gave speelgoedbank en een kast waar hij (wij) lekker al z'n speelgoed kan opbergen. Een gaaf speelgoedkleed maakt het af. We hebben niet héél véél speelgoed gekocht hoor. Dan doen we wel als we goed weten wat hij leuk vindt.
     
    Vandaag gaan we zijn bed ophalen. Nog wat andere bouwpakketten in elkaar knutselen en dan al die leuke details van zijn kamer inrichten. Het wordt weer een druk weekend, maar wat is het leuk allemaal.
     
    Binnenkort meer nieuws!
     
    Zàijàn!
     
    Lees meer...
    Vanochtend hebben we tot en met het loslaten samen een envelop in de brievenbus gedaan.
    Symbolisch. Zo zwaar was de envelop niet.
     
    In de envelop zit de Paspoort Checklist.
    Daar zijn we toch nog even voor gaan zitten. Het document gaat namelijk naar China en bevat de exacte naam van onze zoon.
     
    Milan Wu Yannan
     
    Met onze achternaam erachter zal het exact zo voor altijd op zijn paspoort staan.
    Je stuurt er een mensje de wereld mee in.
    De naam welke hij in China heeft gekregen bevat veel symboliek.
     
    De naam Milan ook. Zoals ene opa al had opgezocht
    Wij vonden de naam altijd mooi, maar hadden nooit verder gekeken.
     
    Milan is een Slavisch / Russische naam en is een verkorting van de naam Miloslav
    Miloslav is een samenstelling van 2 woorden. Milij, wat 'lief' betekent en slava wat 'roem' betekent.
    Milan heeft ook een eigen betekenis. Het staat voor 'genadig'.
     
    Milan
     
    Je naam is je met zoveel liefde gegeven.
    Dat je 'm altijd trots mag uitspreken.
     
    Lees meer...
    Ja, je leest het goed.
     
    We hebben een zoon!
     
    We zijn zo blij en zo trots!
    Vrijdag 8 juli gaat om 20:15 de telefoon. Ons kontaktpersoon van Meiling.
     
    Een voorstel!
     
    Een prachtig mooi mannetje van twee en een half jaar.
    Kerngezond knap kind met een afwijking aan zijn linkerhandje.
    Hij is een vondeling en woont bij Pleegouders een uurtje vliegen van Bejing.
     
    We zijn direkt in de auto gesprongen en naar Hendrik Ido Ambacht gevlogen (laag).
    Bij ons kontaktpersoon thuis was het een warm feestje. Beschuit met muisjes, alle documenten gekregen en veel gelezen en de eerste foto's gekregen.
    Het "honderdduizendvragenuurtje".
    Prachtige foto's van een heel blij kind. We zijn opslag compleet verliefd geworden.
    Een kleine knappe jongen met grote bruine ogen en een lach...echt, je smelt ter plekke.
     
    De LOA, de 'Letter Of Approval' van de Chinese overheid werd per koerier bezorgd terwijl we daar zaten. Noem het 'Goddelijke Timing' of wat je wil, we hebben gelijk getekend.
     
    Zijn Chinese naam is Wu Yannan
    We hebben hem de roepnaam Milan gegeven en we behouden zijn gegeven naam.
     

    Milan Wu Yannan

     
     
     
    En nu? Nu hebben we een hoop te lezen en een hele hoop te doen.
    Allemaal enorm leuk, en door de goede voorbreidingen zoals we die de afgelopen maanden hebben gedaan valt het wel mee maar het druk krijgen gaan we!
    Héééérlijk! Eindelijk. We hebben 4,5 jaar gewacht op deze drukte. Bring it on!
     
    Iedereen enorm bedankt voor de stortvloed aan sms'jes en telefoontjes en
    zelfs de eerste kaart lag al op de mat
    Dit weblog zal met grote regelmaat weer bijgehouden worden, dus tot gauw.
    Lees meer...
    Domeinregistratie en hosting via mijndomein.nl